Bir Sensör Çıkışını Optimize Etme Yöntemi.

Metalik bir nesnenin göreceli konumunu belirtmeye yönelik olarak bir sensörün çıktısını optimize etme yöntemidir. Sensör, zamanla değişen bir manyetik alan oluşturmak üzere düzenlenmiş bir birincil elektromanyetik bobine sahip olan tiptedir; ve ikincil bir elektromanyetik bobin, nesne yoluyla doğrudan veya dolaylı olarak etkilenen zamanla değişen manyetik alanı tespit etmek ve tespit edilen, zamanla değişen manyetik alana dayalı olarak, nesnenin göreceli konumunu gösteren bir sinyal çıkışı sağlamak üzere düzenlenir. Yöntem aşağıdaki adımları içerir: birincil bobinin, üretilen, zamanla değişen manyetik alan ile sonuçlanmak üzere alternatif bir akım ile beslenmesi; nesnenin bir birinci konumda konumlandırılması ve beslenen alternatif akımın ilgili bir frekans aralığına yönelik olarak ikincil elektromanyetik bobin yoluyla sinyal çıkışının kaydedilmesi; nesnenin ikinci bir konumda konumlandırılması ve beslenen alternatif akımın ilgili frekans aralığına yönelik olarak ikincil elektromanyetik bobin yoluyla sinyal çıkışının kaydedilmesi; ilgili frekansların her birine yönelik olarak, birinci ve ikinci konumlarda nesneye yönelik olarak ölçülen ilgili sinyallere dayalı olarak ölçülen sinyallerin aralığa göre yayılma oranına yönelik olarak bir değerin hesaplanması; ve hesaplamalara dayalı olarak aralığa göre maksimum yayılma oranını sağlayan beslenen alternatif akım frekansının belirlenmesi.